Bogdan Głębowicz (ur. 19 sierpnia 1929 Toruniu, zm. 1 lipca 1974 w Szadłowicach koło Inowrocławia), historyk polski, profesor i rektor Wyższej Szkoły Nauczycielskiej w Bydgoszczy.

Biografia

Pochodził z rodziny urzędniczej, był synem Jana, naczelnika wydziału w Pomorskiej Izbie Rolniczej w Toruniu. Ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Kopernika w Toruniu (1947). Podjął wówczas studia historyczne na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Toruńskiego, broniąc w 1952 dyplomu pod kierunkiem Ryszarda Mienickiego. Na tej samej uczelni doktoryzował się w 1960 (rozprawa Przemysł i rzemiosło gdańskie w latach 1770-1814, przygotowana pod kierunkiem Jadwigi Lechickiej) oraz w 1967 uzyskał habilitację (rozprawa Realizacja reformy rolnej PKWN w woj. pomorskim w latach 1945-1948).

Do 1950 był etatowym pracownikiem Związku Harcerstwa Polskiego, następnie przez rok uczył w Liceum Ogólnokształcącym Towarzystwa Przyjaciół Dzieci w Toruniu. Od 1952 pracował na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika, początkowo jako aspirant w Katedrze Historii Polski, następnie starszy asystent (1956), adiunkt (1956) i docent (od 1967) w Katedrze Historii Polski i Powszechnej XIX i XX wieku. Kierował na uczelni Studium Nauk Politycznych. W 1971 przeszedł do pracy w Wyższej Szkole Nauczycielskiej w Bydgoszczy, gdzie jako docent (potem profesor nadzwyczajny) kierował Zakładem Nauk Politycznych, a także pełnił funkcję rektora uczelni, która już po jego śmierci została przemianowana na Wyższą Szkołę Pedagogiczną, by kilkadziesiąt lat później wejść w skład Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego.

Był członkiem Towarzystwa Naukowego w Toruniu, Bydgoskiego Towarzystwa Naukowego oraz Polskiego Towarzystwa Historycznego.

Zainteresowania naukowe Głębowicza obejmowały nauki polityczne, historię najnowszą Polski, historię ruchu robotniczego. Ogłosił m.in. Kształtowanie się podstaw ustrojowych Mongolskiej Republiki Ludowej w okresie lat 1921-1949 (1968), Zarys dziejów i działalności Pomorskiego Okręgu Związku Nauczycielstwa Polskiego (1920-1966) (1969), Monografia Brześcia Kujawskiego (1970, jako redaktor i współautor).

Zginął w wypadku samochodowym, pochowany został na Cmentarzu Garnizonowym w Toruniu. Był odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim i pośmiertnie Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Bibliografia

• Krystyna Kwaśniewska, Mieczysław Rak, Naukowcy Bydgoszczy. Słownik biograficzny 1997, edycja druga, Instytut Wydawniczy "Świadectwo", Bydgoszcz 1997
• Pracownicy nauki i dydaktyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika 1945-1994. Materiały do biografii (pod redakcją Sławomira Kalembki), Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, Toruń 1995