Edmund Trempała (ur. 16 listopada 1927 w Kościerzynie Wielkim, zm. 5 grudnia 2011 w Bydgoszczy^{[1] [2]}) – prof. dr hab. nauk humanistycznych, pedagog, w latach 1974-1981 rektor Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Bydgoszczy (od 2005 r. Uniwersytet Kazimierza Wielkiego).

Biografia

Ukończył pedagogikę nu Uniwersytecie Warszawskim w 1960 r. Tam się doktoryzował w 1968 r., a habilitację uzyskał w 1975 r. na Uniwersytecie im. A. Mickiewicza w Poznaniu. W 1978 r. uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1990 r. - profesora zwyczajnego. Odbył staż na niemieckich uniwersytetach w: Dortmundzie, Hamburgu, Kassel i Bielefeld.

W latach 1949-1962 pracował w szkolnictwie podstawowym jako nauczyciel. Od 1952 r. był kierownikiem szkoły. W latach 1962-1967 był wykładowcą pedagogiki, wicedyrektorem i dyrektorem Studium Nauczycielskiego w Bydgoszczy. Należał do grona organizatorów Wyższej Szkoły Nauczycielskiej w Bydgoszczy, po czym w latach 1967-1974 był docentem WSN w Bydgoszczy, a w okresie 1969-1970 dziekanem Wydziału Matematyczno-Przyrodniczo-Pedagogicznego. W latach 1970-1974 był prorektorem, a w 1974-1981 rektorem Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Bydgoszczy. Dodatkowo w okresie 1974-1978 był kierownikiem Zakładu Pedagogiki, a od 1978 Katedry Pedagogiki Społecznej WSP. Następnie był wykładowcą w Instytucie Pedagogiki Wydziału Pedagogiki i Psychologii WSP.

Po 2000 r. związał się z uczelniami niepublicznymi. Pracował w Katedrze Pedagogiki Wszechnicy Mazurskiej oraz na Wydziale Pedagogiki Elbląskiej Uczelni Humanistyczno-Ekonomicznej.

24 kwietnia 2002 r. został pierwszym doktorem honoris causa Akademii Bydgoskiej im. Kazimierza Wielkiego, w 3 lata później przekształconej w Uniwersytet Bydgoski.

Dorobek naukowy

Edmund Trempała specjalizował się w pedagogice społecznej. Opracował i zweryfikował model szkoły środowiskowej oraz program integracji wychowania w środowisku lokalnym. Do 1996 r. jego dorobek naukowy obejmował 12 prac (samodzielnych i współautorskich) oraz ok. 100 artykułów.

Był członkiem Komitetu Nauk Pedagogicznych PAN (okresowo członek prezydium oraz wiceprzewodniczący i przewodniczący Zespołu Pedagogiki Opiekuńczej), Polskiego Towarzystwa Pedagogicznego (współzałożyciel Towarzystwa, okresowo członek prezydium Zarządu Głównego), Towarzystwa Wiedzy Powszechnej (okresowo członek Zarządu Głównego i Zarządu Wojewódzkiego), Bydgoskiego Towarzystwa Naukowego (okresowo przewodniczący Wydziału Humanistycznego, wiceprezes i prezes Zarządu oraz naczelny redaktor), rad naukowych Instytutu Badań Pedagogicznych, Instytutu Badań Edukacyjnych, Centralnego Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli oraz Zespołu Naukowo-Dydaktycznego w MEN, Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego, a także Centralnej Komisji ds. Tytułu Naukowego i Stopni Naukowych przy Prezesie Rady Ministrów.

Prowadził wykłady i seminaria na uczelniach zagranicznych. Do 1996 r. był organizatorem 15 konferencji naukowych ogólnopolskich i 3 międzynarodowych. Wypromował 16 doktorów, zrecenzował 26 prac doktorskich i 25 habilitacyjnych oraz dokonał oceny dorobku naukowego 26 kandydatów do tytułu profesora.

Odznaczenia

• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.
• Medal Komisji Edukacji Narodowej
• Tytuł „Zasłużony Nauczyciel PRL”
• Odznaka Honorowa „Za szczególne zasługi dla rozwoju województwa bydgoskiego”,
• Odznaka Honorowa „Zasłużony dla województwa pilskiego”,
• Odznaka Honorowa „Za zasługi dla miasta Bydgoszczy”,
• Odznaka Honorowa „Zasłużony działacz kultury”.
• Nagrody Ministra Szkolnictwa Wyższego oraz Ministra Oświaty i Wychowania.

Zobacz też

• Uniwersytet Kazimierza Wielkiego

Bibliografia

• Kwaśniewska Krystyna, Rak Mieczysław: Naukowcy Bydgoszczy. Słownik Biograficzny 1997. Instytut Wydawniczy „Świadectwo”. Bydgoszcz 1997, ISBN-83-85860-48-7, str. 286

Przypisy

Linki zewnętrzne

• Edmund Trempała w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI)