Stefan Dybowski (ur. 31 sierpnia 1903, zm. 30 października 1970) – nauczyciel, polityk, poseł do Krajowej Rady Narodowej oraz na Sejm Ustawodawczy.

Był żołnierzem BCh.

Od 1944 do 1945 był wicewojewodą kieleckim i członkiem prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach, a następnie – do 1947 – wojewodą białostockim.

Od lutego 1947 do 20 listopada 1952 był ministrem kultury i sztuki w rządzie Józefa Cyrankiewicza.

Od 1944 do 1947 był posłem do KRN. Od 1947 do 1952 był posłem na Sejm.

W 1955 był prorektorem WSP w Warszawie.

Od 1959 do 1963 był prezesem Ludowej Spółdzielni Wydawniczej. W latach 1959-1961 kierował Towarzystwem Przyjaźni Polsko-Albańskiej.

Był działaczem SL "Wola Ludu", SL, a następnie ZSL.

Jego córką była Zofia Dybowska-Aleksandrowicz.

Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera A 2 Tuje m. 5).

Bibliografia

• Encyklopedia Powszechna PWN (tom 1) z 1973