Uniwersytet Medyczny w Łodzi

Skocz do: nawigacji, szukaj

Uniwersytet Medyczny w Łodzi – publiczna szkoła wyższa o profilu medycznym, która rozpoczęła działalność 1 października 2002 roku. Uczelnia powstała po połączeniu - na mocy Ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o utworzeniu Uniwersytetu Medycznego w Łodzi[2] - dwóch łódzkich uczelni: Akademii Medycznej (zał. 1 stycznia 1950) oraz Wojskowej Akademii Medycznej (zał. 1 lipca 1958), kontynuując przy tym kilkudziesięcioletnią historię obu akademii.

Pierwszym rektorem Uniwersytetu Medycznego, zgodnie z decyzją Ministra Zdrowia, został prof. dr. hab. n.med. Andrzej Lewiński - absolwent i wieloletni nauczyciel akademicki Akademii Medycznej w Łodzi.

Wydziały i kierunki kształcenia

Obecnie (r.ak. 2011/12) uczelnia daje możliwość podjęcia studiów cywilnych jak i wojskowych na czternastu kierunkach prowadzonych w ramach pięciu wydziałów.

Historia

Doktorzy honoris causa Uniwersytetu Medycznego[3]

profesor zwyczajny medycyny, kierownik kliniki gastroenterologicznej i były dziekan Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Białymstoku. Gastroenterolog, specjalista w zakresie endoskopii
profesor medycyny, chirurg, proktolog, dyrektor Instytutu Chirurgii w Cleveland (USA). Wprowadził wiele nowych technik w chirurgii kolorektalnej. Zagadnienia naukowe, jakimi się zajmuje dotyczą wrzodziejącego zapalenia jelit, choroby Leśniowskiego-Crohna, raka jelita grubego. Laureat szeregu prestiżowych nagród.
profesor zwyczajny medycyny, polski internista, o wielu zainteresowaniach naukowych, w tym dotyczących: pulmonologii, kardiologii, zaburzeń krzepnięcia krwi, enzymologii klinicznej. Jego prace były publikowane w tak prestiżowych pismach naukowych jak: "Nature", "Lancet", "New England Journal of Medicine", "Blood" i innych. Kierownik Katedry Chorób Wewnętrznych Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
profesor zwyczajny medycyny, polski internista, specjalista z zakresu nefrologii i endokrynologii, rektor Śląskiej Akademii Medycznej w latach 1982-1984, członek zwyczajny PAU i PAN, przewodniczący Centralnej Komisji ds. Tytułu i Stopni Naukowych. Najbardziej jego znanymi osiągnięciami są badania z zakresu nefrologii, czynności układu wewnątrzwydzielniczego w niewydolności nerek, gospodarki elektrolitowej. Laureat szeregu prestiżowych nagród oraz ośmiu doktoratów honoris causa w kraju i na świecie.
emerytowany profesor chemii i farmakologii Uniwersytetu Vrije w Amsterdamie, były dyrektor Centrum Badań nad Lekiem w Lejdzie, członek wielu instytucji i towarzystw chemicznych i farmaceutycznych. Osiągnięcia naukowe dotyczą preparatyki organicznej, biochemii i biologii molekularnej oraz farmakologii, które zaowocowały otrzymaniem szeregu leków.
profesor medycyny, dyrektor Instytutu Neurologii Uniwersytetu Wiedeńskiego. Zajmuje się neuropatologią i neurologią, zwłaszcza dotyczącą guzów mózgu, chorób prionowych i zakażeń wirusowych centralnego układu nerwowego.
profesor zwyczajny Uniwersytetu Warszawskiego, długoletni kierownik Zakładu Embriologii UW i dyrektor Instytutu Zoologii UW. Światowej sławy embriolog, odkrywca wielu zjawisk embriologicznych w rozwoju ssaków, autor artykułów publikowanych w najbardziej renomowanych periodykach naukowych, takich jak "Nature". Członek rzeczywisty PAU, Francuskiej Akademii Nauk, Amerykańskiej Akademii Nauk i innych. Laureat licznych nagród naukowych na całym świecie, w tym "Nagrodą Japońską", nazywanej "japońską Nagrodą Nobla" z 2002 roku.



Przypisy

  1. ↑ Uniwersytet Medyczny w Łodzi
  2. ↑ Dz. U. z 2002 r. Nr 141, poz. 1184
  3. ↑ Uniwersytet Medyczny w Łodzi

Zobacz też